Vroeger was alles anders – deel 4 (eind)

In 2000 ben ik begonnen als webredacteur. In de tussentijd is er heel wat veranderd. Paar rimpels en een paar wijze lessen. En gebruikers die ervaring krijgen, aan sommige dingen wennen en aan andere dingen nooit. Ik ben aan het bloggen over wat er veranderd is, sinds ik begon met webredactie. Hier komt het:

In deel 1 t/m 3:

  • Lekker veel links
  • Ultra kort
  • Navigatie was heilig
  • Eén site was al heel wat
  • Ik kon alles
  • De belofte van pdf documenten

En nu:

  • Iedereen zijn eigen pagina beheren
  • Waar gaat het over


Iedereen zijn eigen pagina beheren
Met de komst van gebruiksvriendelijke cms’en zou iedereen zijn ‘eigen’ webpagina bij gaan houden. Directeuren, secretaresses en de boekhouder: iedereen kon het. Degene die informatie-eigenaar was wist als eerste dat iets veranderd was en kon dus meteen de site aan gaan passen. De nieuwe collega toevoegen bijvoorbeeld, de nieuwe subsidiebedragen invoeren of de foto’s van het personeelsfeest plaatsen.

En toen kwam de werkelijkheid. Bleek het toch wel heel veel geld en moeite te kosten om ze allemaal te leren cms’en en te leren communiceren en ‘schrijven voor het web’ (of schrijven in het algemeen). En ze baalden dat als ze dan eindelijk hun wachtwoord weer hadden gevonden (zo vaak verandert de informatie niet) en de boel hadden aangepast (waar stond het ook alweer en hoe werkte dat programma ook al weer), dan moesten ze wachten tot de redacteur en de eindredacteur de aanpassingen geautoriseerd hadden. Je was zo drie dagen verder voor het online stond.

En je wist wel dat de informatie niet volgens de organisatiestructuur georganiseerd moet zijn maar ja, als een pagina de informatie van drie afdelingen bevat… hoe loopt dat ‘ieder past zijn eigen informatie aan’ dan af?

En wat zou ik dan nu doen? Ik probeer mensen wel verantwoordelijk te maken voor de correctheid etc. van de informatie, maar laat de rest maar aan mij over. Stuur me een mailtje met de toevoeging of de wijziging en ik doe de rest. Ik denk dat dit uiteindelijk veel goedkoper is. En ja, soms zie je in mijn navigatiestructuur de organisatiestructuur terug. Beter correcte, actuele informatie die je moeilijker vindt, dan foute informatie die zo heerlijk bij elkaar staat.

Waar gaat het over?
Dat ik de tekst van de brochure niet direct op de site moet zetten heb ik in het begin al ooit geleerd. Vooral de paginaverwijzingen zijn natuurlijk niet zo slim om over te nemen. Maar verder bleef (en blijft) het vaak toch bij het herschrijven van de informatie. Terwijl de bezoeker online primair iets wil doen en jij moet ook duidelijk maken wat je wilt dat de klant doet: de call to action is super belangrijk. Maar ook als het om informatie gaat, zoekt de bezoeker van een website iets anders dan de lezer van bijvoorbeeld een artikel in een tijdschrift. Jakob Nielsen verwoordt het heel mooi met het voorbeeld van reizigers die heel lang zijn. Echt een aanrader om te lezen: http://www.useit.com/alertbox/print-vs-online-content.html

Laatste deel
Dit is voorlopig mijn laatste deel. Heb ik wat gemist? Ik hoor het graag. Ik ben benieuwd wat er verandert in mijn volgende tien jaar als webredacteur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *