Vroeger was alles anders – deel 2

De komende weken behandel ik steeds een paar zaken die veranderd zijn sinds ik in 2000 begon als webredacteur.

De vorige keer:

  • Lekker veel links
  • Ultra kort

Nu komen daar bij:

  • Navigatie was heilig
  • Eén site was al heel wat

Navigatie was heilig
Bezoekers kwamen naar je site door je webadres in te tikken en naar de homepage te gaan (daar stond dan waarschijnlijk de tekst ‘welkom’ 😉 ) of door ergens in je site te landen. Vervolgens keken ze in je navigatiestructuur en zochten daar de weg in je site. Inmiddels is het belang van je navigatiestructuur enorm aan het afnemen ten gunste van zoekmogelijkheden.

Bijvoorbeeld:
Ik ga niet meer naar de website van de gemeente Utrecht om via de navigatie naar informatie over een bouwvergunning te zoeken. Ik zoek in Google direct op ‘gemeente Utrecht bouwvergunning’. Of ik ga naar de website van de gemeente Utrecht en gebruik de interne zoekmachine van de site.

Helaas zijn de interne zoekmachines van veel websites nog een ondergeschoven kindje. En gaat zoeken via Google nog te weinig over het vinden van informatie/kennis en te veel over geld verdienen en producten verkopen.

Eén site was al heel wat
Het was hartstikke hip om een site te hebben. Je deed mee en was modern. Nu besta je gewoon niet eens meer als je geen site hebt. Toen we een paar jaar geleden een hotel boekte, overwogen we degene zonder site niet eens “als ze dat al niet op orde hebben dan kan het nooit wat zijn”. Ik ben benieuwd of er al een anti-website tegenbeweging op gang aan het komen is 😉 .

Tegenwoordig ben je er niet meer met één website. Zeker grote organisaties niet. Of organisaties met verschillende doelgroepen. Die maken actiewebsites, evenementensites, projectsites en ‘noem maar op’-sites. Naast hun Linkedin, Hyves, Facebook en Twitter activiteiten. Hun kanalen op Youtube, Flickr en Slideshare. En hun participatie op de blogs en fora van anderen in het kader van reputatiemanagement. Ai ai ai.. daar gaat je controle!

 

Volgende keer deel 3.

One Comment

  1. Ben Peters 31 maart 2011

    Leuk stukje… een eyeopener!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *